De boom is de deur uit, ik heb gestofzuigd, geboend en gedweild, de wasmachine draait. Kerst en Oud&Nieuw zijn weer achter de rug, de hond is blij met de restanten van al die overvloedige maaltijden. Ik zit in poloshirtje op de bank en laat al die prachtige kaarten nog maar eens door mijn handen glijden.

Het zijn er opvallend veel dit jaar. Met warme wensen voor een bijzonder, warm, liefdevol, gezond, fijn, flitsend, creatief, levendig etc. 2012! Geschreven door mensen die mij dierbaar zijn. Woorden van hoop. Vrolijke woorden, die je goed doen, die belangrijk zijn, want woorden geven de werkelijkheid richting. Alles wat er bestaat is er omdat we er woorden aan geven. Het woord is eigenlijk de werkelijkheid zelf.

Het is best wel bijzonder dat er telkens nieuwe woorden bij komen. Elk jaar wordt er een nieuw ‘Woord van het Jaar’ gekozen. ‘Tuigdorp’ was het in 2011. Het verwees ‘caviapolitie’ en ‘occupyer’ naar de plaatsen twee en drie. Het woord ‘horror’, Latijns voor angst, kwam niet in de verkiezingen voor. Dat kon ook niet, want het is al vele eeuwen oud. Toch kwam ik het in 2011 in de kolommen van de kranten opvallend vaak tegen. Horror werd in 2011 het synoniem voor bangmakerij, een koers die de media steeds meer gaan varen.

‘Horrorwinter op komst’. De openingskop op de voorpagina van zomaar een krant. ‘Er is een echte horrorwinter op komst. Het zal in december naar verwachting bijna alle dagen sneeuwen en in januari zijn temperaturen mogelijk van min 25 graden celsius’. Weersvoorspellingen van vooraanstaande meteorologen logen er op 26 oktober 2011 niet om. ‘Het wordt de Winter des doods’, riepen de Britten, ‘Siberische kou boven West-Europa’, de Duitsers. ‘Er moeten enorme hoeveelheden strooizout worden ingeslagen’, vonden wij Nederlanders.

Amper twee maanden later blijkt dat we een van de warmste decembermaanden ooit achter de rug hebben en ook nu, bij de start van het nieuwe jaar, is het buitengewoon warm. Wat nou alle dagen sneeuw? Wat nou min 25 graden?

Bangmakerij, we kwamen het in 2011 te vaak tegen. Niet alleen als het om de economie ging, om de crisis, maar ook om de kleine dingen des levens. Het werd een trend! ‘Horrorwinter’, maar ook een ‘horror-muggenplaag’ en ‘horror-wespen’ in aantocht.

Maak je maar op voor een invasie van volwassen steekmuggen lazen we op 2 augustus, alweer op een voorpagina. De natte julimaand in combinatie met de stijgende temperaturen hadden voor de ideale omstandigheden voor de beestje gezorgd. Ons werd aangeraden om waar mogelijk zo veel mogelijk stilstaand water op te ruimen, want die zouden vol zitten met muggenlarven. Emmers, regentonnen, schaaltjes onder bloempotten, dakgoten, waterplassen op platte daken, we moesten aan de slag, anders zou het leed niet te overzien zijn. Ook zouden we er goed aan doen om ’s avonds laat en ’s ochtends vroeg ramen en deuren dicht te houden. Ik verzin dit niet, het stond echt zo in de krant!

Zoals er ook stond dat de horrorwesp er aan kwam. Door het mooie voorjaar waren de omstandigheden voor wespenkoninginnen uitzonderlijk goed geweest, er waren veel meer wespennesten gebouwd dan de voorgaande jaren. Vooral in het westen van het land en in Brabant konden we onze borst nat maken. We zouden helemaal gek worden van die uit de kluiten gewassen wespen. Er werd zelfs gerept over ongekende proporties!

Maar wat er ook kwam, geen wespenplaag. En ik heb persoonlijk nog nooit zo weinig last gehad van muggen als in 2011.

Gelukkig Nieuwjaar! Al die mooie kaarten, met al die mooie wensen, ik krijg ze graag, ik lees ze met een glimlach. Al blijf ik het een raar fenomeen vinden om elkaar in de nacht van 31 december op 1 januari ‘Gelukkig Nieuwjaar’ te wensen, terwijl je weet dat als je de volgende dag wakker wordt de ziektekostenverzekering weer duurder is geworden, de gas-, water- en elektriciteitsprijzen omhoog zijn gegaan.

»