©2015 Guido Bindels
Home Brigitte in beeld Over Guido Boeken Fotoalbum de Pers Contact en links WeBlog Guido
Reactie van lezers van boek Brigitte
Lulu Wang: Ik heb nog nooit zo’n lieve vader gezien als Guido, maar dat is ook te begrijpen, want zijn dochter Brigitte is zo speciaal dat ze, vermoed ik, iedere vader tot het toonbeeld van vaderliefde kan maken. Hierover gaat het nieuwe boek van Guido, over zijn dochter met de zonnigste lach die ik ooit heb gezien en met meervoudige handicaps. http://luluwang.nl/brigitte-een-ontroerend-verhaal-over-hoe-de-liefde-handicaps- overwint/ Peter Ouwerkerk: Het boek in drie, bijna ademloze ademtochten uitgelezen. Hartverscheurend!Wat een onbegrip, wat een waanzin, wat een kafka-eske wereld toch waarin wij leven.Maar ook: Wat een onvoorstelbare zorg, wat een onvoorwaardelijke liefde, wat een onstuitbaar positivisme ook van de kant van de ouders.‘Brigitte’ zou verplichte kost van inleving moeten zijn voor iedereen in ‘kabinet en kamer’. Iedereen die erover gaat onder ogen moeten komen. Met heel veel spiegels, om zich te gaan schamen.Inderdaad, heel treffend: Niet alleen de kloof tussen arm en rijk wordt almaar groter, de kloof tussen gezond en niet- gezond zo mogelijk nog meer. Vechten voor jezelf mag, vechten voor je kind moet, maar vechten voor allebei geeft je krachten die je niet voor mogelijk hield. Henk van der Sluis: Ik heb stapels prachtboeken liggen die ik allemaal graag zo snel mogelijk wil lezen. Ze liggen er nog steeds. Want één boek ging voor: ‘Brigitte’, het aangrijpende, ontroerende verhaal dat Guido Bindels schreef over zijn dochter die veel zorg nodig heeft en over de bureaucratische houding van de samenleving. Onthutsend! Het kan niet vaak genoeg worden herhaald: bestel en léés dat met veel liefde geschreven boek! Joop Holthausen: 'Brigitte' is één lange aanklacht tegen de verwording van ons eens zo prachtige zorgsysteem.  Het boek van Guido Bindels grijpt mij bij de strot en maakt op een uiterst pregnante manier duidelijk hoezeer de menselijke maat in de maatschappij steeds sneller uit het zicht verdwijnt. Het is het emotionele verhaal van een uiterst betrokken vader over zijn meervoudig gehandicapte dochter. Brigitte kan niets. Haar ontwikkeling is blijven steken in de vroegste babyfase. Ze heeft 24 uur per etmaal zorg nodig. Dag-in, dag-uit; maand-in, maand-uit; jaar-in, jaar-uit.  Dat eist een even onvoorwaardelijke als onmogelijke ouderliefde. En toch hebben vader Guido en moeder Marion, met steun van zoon Roger en dochter Suzanne,  dat al een kwart eeuw lang volgehouden. Hun beloning: een stralende glimlach van Brigitte, een - voor buitenstaanders - onmerkbaar gebaar of een al even onbegrijpelijk gebrabbel. En toch: ze doen het ervoor met hun onuitputtelijke ouderliefde.Het is bijna niet vol te houden. De introductie van de participatiemaatschappij  heeft voor vader Guido en moeder Marion geleid tot steeds hogere muren van onbegrip. Deskundigen en facilitaire ondersteuning worden wegbezuinigd. Liefdevolle begeleiders zien zich omringd door steeds minder collega's. En aan de andere kant van de streep staan politici en - vaak kille - overbetaalde - managers, de calculator in de aanslag. Want hun target, de zoveelste bezuiniging is heilig. De mens telt steeds minder.'Brigitte' is een indrukwekkend document. Ontroerend en schrijnend. Verplichte kost voor beleids- en opiniemakers. Guido, makker, ik hoop vurig dat jouw schreeuw om aandacht tegen deze verwording, succes heeft. Eric de Hont: Wat is het boek niet? Het is geen pamflet vol vlammende aanklachten tegen starre instanties. Het is geen huilverhaal. Het is ook geen gepolijst verhaal over hoe ouders van een gehandicapt kind kracht en wijsheid putten uit wat hun overkomen is. De kracht van dit boek is juist het inkijkje in de dagelijkse praktijk van het leven met een zwaar gehandicapt kind, terwijl bovengenoemde aspecten er wel allemaal in zitten! Zonder opsmuk verteld, niet mooier gemaakt dan het is, maar ook niet erger. Afwisseling van hoogte- en dieptepunten, verdriet, verbijstering over de opstelling van officiële instanties en "gewone mensen", maar daarnaast ook ruimte voor mooie en ontroerende gebeurtenissen. Hierdoor is het een boek geworden dat ook boeiend en leesbaar is voor wie wat verder van deze materie af staat. Een aanrader voor een ieder die in zijn al dan niet nabije omgeving mensen kent in een vergelijkbare situatie. Een bron van informatie en herkenning voor ouders en familieleden met een gehandicapt kind. Een laagdrempelige kennismaking met een verborgen wereld voor wie onbekend is op dit terrein. Tamara Smeding: Ik heb het uit! Een prachtig boek dat bol staat van liefde van de ouders voor hun dochter Brigitte. Ik weet hoe angstig en bezorgd je als ouder bent, maar ik kon me niet voorstellen hoe het is om een kindje te hebben dat niet kan lopen, praten of zelfstandig te eten. Nu heb ik een idee...   In 'Brigitte' voel ik vooral onmetelijke liefde voor een kind; soms (gedoseerde) frustratie; vol empathie, bewondering voor de mensen in de zorg. Chapeau! Af en toe een vraag over het beleid m.b.t. zorg maar steeds genuanceerd en zelfs (!) met humor. Een bijzonder boek dat ik iedereen van harte kan aanbevelen! Joop Sleiffer: Ik heb het boek in één keer uitgelezen en ervan genoten. Het zou verplichte stof moeten zijn voor beleidsbepalers!!! Brigitte en lotgenoten blijven ZONNEKINDEREN. Carmen Wenders-Speetjens: Met af en toe een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen, het andere moment een glimlach, soms verbazing en soms ook ergernis naar instanties toe, heb ik het boek in twee avonden uitgelezen! Prachtig geschreven en verwoord. De onvoorwaardelijke liefde voor jullie kinderen voelt zo sterk... respect voor jullie tweetjes hoe jullie steeds weer opnieuw het gevecht aangaan met de overheid en hun regeltjes (soms vallen je schoenen ervan uit!) om Brigitte de best mogelijke zorg te kunnen geven. Niet iedereen zou dit zolang kunnen volhouden. Jullie wel, weliswaar met vallen en opstaan, maar toch...        Brigitte, maar ook Roger en Suzanne, mogen trots zijn op jullie als ouders! Gefeliciteerd met dit prachtige boek! Hans van der Wijngaart: Na meer dan 30 jaar geen boek ingezien te hebben, heb ik via een vriendin over Guido gehoord en gelezen op FB. Ik heb zijn boek ‘Brigitte’ verslonden. Geweldig hoe hij het geheel op papier heeft gekregen. DIEP, DIEP en DIEP RESPECT hiervoor. Zoals eerder is gememoreerd zou dit boek verplichte kost bij het kabinet moeten zijn. Tijdens het lezen wisselden verbazing, tranen, lachen en woede elkaar in rap tempo af. Hoe anders zou ik zelf gereageerd hebben op al die ambtenarij. Ik ga een poging wagen het boek op het Binnenhof in Den Haag te krijgen! Rachel van der Lee: Sprakeloos, verdrietig, verbijsterd, met een traan, maar ook humor is dit boek van vader Guido Bindels voor zijn meervoudig gehandicapte dochter Brigitte. Soms moest ik het wegleggen omdat het gevoel te dichtbij kwam…De liefde voor dit bijzondere meisje, die opgroeit naar vrouw, staat achter elke letter. De ergernis, de boosheid, het verdriet, de machteloosheid en het eeuwige vechten tegen instanties en hun regels maken dit boek voor mij onmisbaar… Iedere gezonde Nederlander, zou het moeten lezen... Het heeft mij heel diep geraakt…Vijf sterren: Een must read!Voor de volledige boekenblog van Rachel van de Lee zie:rachelgelezenboeken.blogspot.nl Annemieke van Wijngarden: In één adem uitgelezen! Herkenning, zowel in alle machteloze uitputtende strijd, als in het overweldigende gevoel van liefde voor je bijzondere kind. Ik wens alle politica een kind zoals Brigitte toe. Laat er op alle departementen echte ervaringsdeskundige werken. Dank je wel voor dit mooie boek. Marleen Tempelaar-Bakker: Prachtig boek in 2x uitgelezen. Het heeft mij geraakt in meerdere opzichten. Door herkenbaarheid, maar ook door de doorzettingskracht van de ouders. Maar wat het meeste binnenkomt is de liefde van en voor Brigitte. Een grote spiegel voor alle instanties die mensen onjuist bejegenen en geen idee hebben wat de zorg voor een vrouw als Brigitte inhoudt! Nederland overgeorganiseerd, waardoor de kijk en de zorg op de mens verloren gaat! Prachtige middelen als een PGB, mooie ondersteunende financiële middelen die worden gestopt omdat sommige andere mensen er gebruik van maken zoals het niet bedoeld is. De goeden lijden onder de kwaden… Alsjeblieft Nederlanders gebruik wat je nodig hebt en niet pakken wat je pakken kan ‘hebben hebben hebben’. We verknallen ons eigen zorgsysteem! Maar wat dus vooral blijft hangen en de boventoon voert is de onvoorwaardelijke liefde van en voor Brigitte. De humor, het genieten en het mensen verwonderen… Ben er stil van!!! Anja Schuller: Brigitte’ heeft me diep geraakt. Het gaf me ook een warm gevoel. Guido kan beeldend schrijven. Brigitte kan iedereen met haar lach betoveren. Iedereen moet dit juweeltje lezen.Voor de volledige blog zie: http://boekenwurm-en-pleeg.nl/brigitte-guido-bindels/#more-2777 Diane Pleijers-Speetjens: Supermooi boek. Ontroerend. Als lezer voel je het verdriet, de boosheid en de onmacht, maar ook de vele geluksmomenten. Een echte aanrader!!! Ans Koetsenruijter: Ik ben eigenlijk niet zo'n lezer, maar dit boek heb ik in één adem uitgelezen, zo greep het me.Wat me het meeste aangreep was de echtheid en de pijn en de lange weg die je als ouder van zo'n lieve schat aflegt! Ik kan iedereen die op wat voor manier of helemaal niet met dergelijke intense zorg te maken heeft dit prachtige boek aanbevelen! ECHT een EYEOPENER voor de zorg! Goede verhaallijn, passie en diepgang. Leny Harzon: Een prachtig boek! Puur en ‘pakkend’ geschreven. Ik heb het in 1 adem uitgelezen. Het heeft alle emoties geactiveerd. Marjan van Rijsbergen: Ik heb zelden zo'n mooi, eerlijk, kwetsbaar, liefdevol geschreven boek gelezen!!! (en tranen met tuiten gehuild). Het was dat ik dinsdag moest werken, anders had ik het in 1 ruk uitgelezen!! Zo herkenbaar; zoveel koele kikkers en ongelofelijke stomme pennenlikkers; mensen die weigeren mee te werken en zich NOOIT in kunnen denken of voelen hoe het is om zo’n bewerkelijk maar PRACHTIG kind te hebben!!!! Ik neem m'n petje voor jullie af!!! Diep respect!!! Ruud Barends: Guido Bindels wist mij vanaf de eerste regel van zijn ‘Brigitte’ te boeien en te raken. Ik kom niet uit de zorg en ik heb ook geen ervaring met mensen met een beperking. Hoe komt het dan dat ik het boek letterlijk in 1 adem heb gelezen en dat het mij daarnaook niet meer loslaat? Omdat hij met zoveel liefde en eerlijkheid schrijft over zijn bijzondere gezin waarin Brigitte een centrale plaats inneemt. Het moet je wel raken. Ik voelde mij onmiddellijk betrokken bij zijn gezin en was zelfs zonder in de ogen van Brigitte te kunnen kijken, zoals mensen die haar echt kennen, betoverd door haar en diep onder de indruk van de andere leden van zijn familie.Wij kennen de verhalen van de bezuinigingen in de zorg uit de media; welk effect dat heeft op Brigitte en haar familie wordt nu schrijnend duidelijk. Na het lezen van ‘Brigitte’ zou ik elke lezer willen oproepen zich net als ik nu ga doen waar het ook maar kan hard te maken voor een tegengeluid tegen het huidige beleid. Dat heeft Guido bewerkstelligd met zijn pakkende relaas.
Marianne van der Wal: Heb het boek  Brigitte in één adem uitgelezen. Wat een herkenning en wat bijzonder dat iemand precies op kan schrijven wat ik al jaren meemaak! Onze levens lopen wel een beetje synchroon, ook onze dochter is van dezelfde jaargang als Brigitte, en ook zij is meervoudig gehandicapt. Heel ontroerend om een stukje van Brigitte te leren kennen, een mens waar je alleen maar van hoeft te houden, gewoon omdat ze is wie ze is. Niet meer en niet minder. Was alles maar zo simpel.
Astrid Vorgers: Jaren geleden kwam ik in aanraking met het boek Zielensprong, geschreven door Guido Bindels, een fantastisch boek. Later heb ik Guido toegevoegd op mijn Facebook-pagina en zo kwam ik te weten dat hij een boek had geschreven over zijn dochter Brigitte. Ik werk zelf op een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking dus het boek sprak mij gelijk aan. Toen ik het hoorde heb ik gelijk het boek besteld en ben ik gaan lezen. Ik ben geen snelle lezer en vaak leg ik een boek ook snel weg. Ik begon te lezen in het boek van Brigitte en op een gegeven moment dacht ik , ik moet toch eens wat gaan doen in huis. Ik legde het boek op tafel en ik stond op, maar ik ging ook weer heel snel weer zitten want ik wilde verder lezen. Ik heb het boek dan ook snel uitgelezen. Het las heerlijk weg en wat een respect voor Guido en Marion hoe zij voor Brigitte zorgen. En hoe verschrikkelijk de bureaucratie is, alle regeltjes. Maak dit zelf ook vaak mee op mijn werk. En wat zwaar om haar deels uit huis te doen, de zorg over te laten aan een ander, niets is moeilijker dan dat.Wij krijgen ook vaak te horen bij een plaatsing van een nieuwe cliënt, ja diegene heeft moeilijke ouders of familie. Maar ik ken geen moeilijke ouders zolang jij je maar verplaatst in de ouders is er niets aan de hand. Ik zeg altijd tegen collega’s en stagiaires hoe zou jij het vinden als jij jou kind zou moeten laten verzorgen door anderen en soms zijn het mensen die heel jong zijn en niemand kan het beter als de ouder zelf. Ik zou iedereen aanraden om dit boek te lezen.
Els Meijer: Een prachtig boek waarvan ik hoop dat het bij de juiste personen terecht komt. Wordt wakker Nederland!! In de 80-tiger jaren kon het niet op en nu is het het tegenovergestelde. Ik denk dat de gemiddelde Nederlander geen flauw benul heeft van al de  dingen die in 'Brigitte' worden beschreven. Dankzij dit boek hoop ik nu wel.
Math Dirkx: Het boek 'Brigitte' afgelopen weekend in de bus. Staande in de keuken de eerste 7 hoofdstukken gelezen. De dag erna de rest. Ik kon niet stoppen met lezen. Groot compliment voor dit boek.Een helder verhaal over het leven met een gehandicapt kind en alle ups en downs. En een verhaal over hoe het niet zou moeten in de zorgland-regelgeving. Hoe het ook anders zou kunnen. Ik heb het met een lach en een traan gelezen ook al omdat ik veel situaties uit eigen ervaring ken met de gehandicapte zoon van mijn vriendin. En wij ook soms om het gedoe moeten lachen. Maar ook de boosheid en onmacht die wij in de vergelijkbare situaties  ervaren hebben kwamen af en toe even boven tijdens het lezen. Maar net zoals Brigitte dat met haar prachtige lach doet, kan onze kerel ook de mindere momenten doorbreken met zijn blije lach en humor! Misschien was het handig geweest als er in het boek af en toe een foto van een lachende Brigitte geplaatst was, nu moest ik steeds weer even op de voorkant kijken als je haar lach beschreef ! Ik wil hiermee zeggen: wat een mooi mens is Brigitte, haar lach is zo mooi ! Heel bewonderenswaardig hoe jullie het al die tijd gedaan hebben en nog doen. Maar wij zullen het zelfde motto hebben: we geven nooit op! Rie Flach: Ik kreeg het boek vanmiddag binnen en heb het direct helemaal uitgelezen, kon er niet meer in stoppen. Voor het eerst sinds ruim een jaar dat ik me zo de tijd gunde om te lezen. Dankjewel voor dit boek! Zo treffend, zo schokkend, ontroerend, liefdevol… het raakte me diep in mijn hart en ik moest er soms van huilen. Dit boek zou verplichte stof moeten zijn voor artsen, hulpverleners, beslissers, politici… Het is de hoogste tijd dat we terugkeren naar de menselijke maat in onze maatschappij. Henriette van Iterson:I k heb ‘Brigitte’ in één dag helemaal uitgelezen, want toen ik er een keer in was begonnen kon ik het niet meer wegleggen. Het is uit het hart geschreven en raakte ook mijn hart heel diep. Ik hoop dan ook dat heel veel mensen dit boek gaan lezen, vooral daar in Den Haag. Het is een echte eye-opener. Ik vind dat Guido en Marion heel trots op zichzelf mogen zijn.
Ben Wijngaard: Voor mensen die niet in de zorg werken, maar ook voor hen die dat wel doen, is dit boek echt een aanrader om te lezen. Het laat ook goed zien wat zich bij de ouders afspeelt. Het feit dat je een drukke baan hebt, daarnaast de zorg voor je kinderen, waarvan er een extra zorg nodig heeft … mensen begrijpen vaak niet waar ze over praten. Er wordt ook scherp neergezet waar je tegenaan loopt in het systeem van onze maatschappij. Regels, regels en nog eens regels, waar maar met heel veel moeite vanaf wordt geweken. ‘Brigitte’ is een boek wat je in één adem uitleest.
Els Hendrikx: ‘Brigitte’ is een eyeopener en zeker een must om te lezen voor iedereen die in de zorg werkt. Maar ook voor anderen, want mensen komen pas in opstand als ze werkelijk iets mankeren of er mee te maken krijgen. Het boek is eerlijk en open. Respect ook voor moeder Marion, dat ze de stap heeft durven zetten om in de publiciteit te treden hiermee.
Fina van der Weide: Wow was het eerste wat in me opkwam toen ik de laatste bladzijde gelezen had. Wow wat Marion en Guido Bindels doen voor Brigitte. Wow hoe de andere kinderen ermee omgaan. Wow hoeveel raakvlakken mijn denken had met Suzanne in hoofdstuk 22. Wow wat erg als je steeds tegen al die regeltjes aanloopt. En Wow wat goed dat Guido dit met ons deelt in alle eerlijkheid. Hij stelt zich kwetsbaar op. Ik heb zoveel respect voor het gezin Bindels. Brigitte is overgeleverd aan de mensen die voor haar zorgen. Die mensen doen hun best, maar met al die bezuinigingen gaat dat steeds minder goed. Gelukkig heeft Brigitte een gezin dat van haar houdt. Ik vind het boek heel mooi, vond het jammer dat het uit was. Brigitte heeft me betoverd.
Monique Kap: Prachtig geschreven en heel herkenbaar. Het geeft ons, ouders van de 9-jarige Fleur, steun en vooral kracht om voor haar te vechten voor een mooi en gelukkig leven. Het doet goed om te lezen dat er meer ouders zijn zoals wij. Met dezelfde frustraties, maar zeker ook die enorme liefde voor onze kinderen. Het is een echte aanrader! Eigenlijk zouden ze het boek dit jaar bij de kerstpakketten moeten doen voor de ambtenaren en de mensen die in de zorg werken.
Evelien Van Dijk: ‘Brigitte’ is een indrukwekkend verhaal over de grenzeloze liefde van ouders voor hun gehandicapte dochter. Helaas hebben ze niet alleen te maken met een fysiek zware taak, maar ook met de bezuinigingen op de zorg die in Nederland doorgevoerd worden en de bureaucratie die alle normaal simpele handelingen heel moeilijk maakt voor ouders met een kind dat zelf niet in staat is om te praten of te schrijven. Dit boek is een eye-opener dat niet alleen door onze ministers maar ook als verplicht boek op de boekenlijst van het voortgezet onderwijs zou moeten staan.
Jopie Veuger: Tot de laatste pagina heel veel herkenning, maar dan vanuit de werkvloer en niet als moeder/vader. En op onze werkvloer wordt alleen maar nog meer bezuinigd, zoals ze dat noemen. Dank je voor dit makkelijk te lezen verhaal. Een aanrader voor iedereen uit de zorg, een kijkje bij de ouders thuis.
Anke Mintjes: ‘Brigitte’ heeft me diep geraakt en ontroerd. Ik heb het in één adem uitgelezen. Het boek is met zoveel liefde, levendigheid en oprechtheid geschreven. Het was het eerste boek dat ik na een lange tijd weer gelezen heb, zonder het bijna weg te leggen. Brigitte had me al eerder betoverd tijdens een van onze cranio sacraal sessies in warm water. Als ze heerlijk rond gedreven werd en ontspande gaf ze die betoverende glimlach. Ze was helemaal totaal aanwezig, wat een prachtig mens! Ik heb ongelofelijke bewondering voor Guido en zijn familie, hoe ze steeds weer opnieuw de kracht vonden, ondanks de onmenselijke bureaucratie om Brigitte de best mogelijke zorg te bieden. Dank je wel Guido, voor dit prachtige boek, wat een geschenk!!!
Tineke Koppelaar: Het boek ‘Brigitte’ is een boek dat door elke recht geaarde Nederlander gelezen moet worden. Het verwoord niet alleen wat onvoorwaardelijke ouderliefde betekent, maar is tegelijk een noodkreet van bezorgde  ouders die ondanks alles wat in hun vermogen ligt de bodem steeds meer onder hun kind en hunzelf zien wegzakken. Waar is ons veilige Nederland gebleven waarin er gezorgd werd voor een ieder die niet voor zichzelf kon opkomen? Juist de kwetsbaarste mensen worden de dupe van bezuinigingen met daaraan vast regels en wetten die steeds meer van hun kwaliteit van leven ontneemt. Dit boek heeft mij wakker geschut ik hoop dat er velen volgen. 
Jeanet Hilgers-Vijfhuizen: Ik was erg benieuwd naar het verhaal wat Guido Bindels over zijn gehandicapte dochter Brigitte zou schrijven. Ik heb Brigitte persoonlijk mogen ontmoeten en moet inderdaad bekennen dat haar lach heel mooi is. Ook haar vader is een prachtig mens, maar dat hij zijn leven zo mooi in een boek kon verwoorden wist ik niet. Het is niet niks om zo je hele gezin in al hun kwetsbaarheden te laten zien. Er wordt over alle kinderen en zijn ex-vrouw Marion liefdevol geschreven, maar ook naar de mensen op de werkvloer. Zelf ben ik werkzaam in de gehandicaptenzorg en vind dit boek een aanrader voor alle leerlingen en mensen die in de zorg werken en natuurlijk niet vergeten.. onze stijfkoppige ambtenaren. We lopen allemaal vroeg of laat tegen zaken aan waar we ons eigenlijk niet meer zo bewust van zijn. Guido Bindels slaat dan ook de spijker op zijn kop als het gaat om hospitalisatie. We hoeven niet eeuwig kinderliedjes te blijven herhalen. Een cliënt heeft ook een eigen smaak. Mensen die werkzaam zijn in de zorg, weten ook dat je dit alleen kunt doen met je hart, maar ook moet je je handen laten wapperen en je hersenen goed gebruiken. Zonder liefde kan dit dus niet.
Josee van Driel: Wat een indringend, liefdevol en duidelijk verhaal! De liefde voor het kind(eren) staat op de voorgrond en ja... je leert wel vechten in deze omstandigheden. Tegen de bierkaai soms, maar dat nooit opgeven tekent de ouders. Petje af!
Marja Leidelmeijer: ‘Brigitte’ is een hartverwarmend en ontroerend boek. Het raakte me echt, de liefde die ik voelde tussen Brigitte en haar ouders tijdens het lezen. Ik raakte geïrriteerd door de bureaucratie van Nederland. Boos op de ambtenaren die zich strikt aan de regels houden... Ik moest automatisch denken aan wat ik zou doen als ik ambtenaar was, was aan het zoeken naar oplossingen. Door dit boek is er een probleem opengegooid, waar veel mensen absoluut geen weet van hebben. Het heeft me echt aan het denken gezet...
Otto van der Meulen: Ik heb met verbazing en onthutsing maar vooral ook met veel respect en bewondering het boek ‘Brigitte’ gelezen. Hoe jullie een wereld vorm gegeven hebben voor Brigitte. Tegen vooroordelen in, tegen misverstanden, vluchtgedrag, onzinnige medische adviezen en zinloze ambtenarij in. Ik hoop met jullie (hoofdstuk 7) dat Brigitte gelukkig is zoals ze is. Met jullie moet ze dat zeker zijn! Ik heb veel van het boek geleerd en zie nog meer in hoe relatief alles in het materiële leven is. Een geweldig boek en nog prachtig geschreven ook! Dank je wel.
Rianne Lampers: ‘Brigitte’ is het toegankelijk geschreven verhaal van een bijzonder kind met een stralende lach. Brigitte weet, zonder woorden, vele harten voor zich te winnen. Haar ouders kiezen ervoor om zelf de zorg voor hun bijzondere kind op zich te nemen. Voor hen is dit niet eens een keuze: het is vanzelfsprekend. Guido Bindels weet de lezer zodanig aan zich te binden, dat hij of zij helemaal opgaat in zijn gezin, met als schitterend middelpunt de goedlachse Brigitte. Maar het verhaal is niet alleen mooi en ontroerend, het is ook confronterend. Er worden in onze samenleving onnodig veel - zelfs steeds meer - zinloze hindernissen opgeworpen. Participeren wordt aan de ene kant opgelegd en aan de andere kant onmogelijk gemaakt. Regeldruk en bezuinigingen werken soms zo verstikkend, dat ik het er bij het lezen van dit boek letterlijk benauwd van kreeg. Eigenlijk zou iedereen die zich bezighoudt met de zorg, en dan met name de beleidsmakers, dit boek verplicht moeten lezen. Beleidsmakers zouden allemaal eens een jaar mee moeten lopen in een gezin als dat van Guido, om zelf te ervaren wat het allemaal inhoudt. Ik hoop dat ‘Brigitte’ iets op gang brengt in Nederland. Dat we met ons allen wakker worden en eens écht na gaan denken over in wat voor samenleving we willen leven. Prachtig boek, over een prachtig en bijzonder kind. Een absolute aanrader!
Evelien van Dijk; ‘Brigitte’ is een indrukwekkend verhaal over de grenzeloze liefde van ouders voor hun gehandicapte dochter. Helaas hebben ze niet alleen te maken met een fysiek zware taak, maar ook met de bezuinigingen op de zorg die in Nederland doorgevoerd worden en de bureaucratie die alle normaal simpele handelingen heel moeilijk maakt voor ouders met een kind dat zelf niet in staat is om te praten of te schrijven. Dit boek is een eye-opener dat niet alleen door onze ministers maar ook als verplicht boek op de boekenlijst van het voortgezet onderwijs zou moeten staan.